Arrived in México! / Aangekomen in Mexico!

Na een reis vol problemen, ben ik eindelijk aangekomen in Mexico. Nu zal je denken, een reis vol problemen? Sarah, jij hebt nooit problemen met het OV. Ik zal het even uitleggen.

Laat ik maar beginnen met de week over het algemeen. De hele week heb ik thuis gezeten, ik weet niet hoeveel telefoontjes gepleegd en mailtjes verstuurd in de hoop dat ik tóch mijn visum nog zou kunnen krijgen. Zaterdag bleek de brief die ik nog nodig had in Nederland te zijn aangekomen, maar dinsdag pas in Katwijk te zijn. Dus mijn moeder naar het sorteercentrum in Amsterdam bellen om te vragen of er misschien een optie was dat we ergens de brief nog op konden halen. In Amsterdam kon dat niet, maar in Den Haag, wel!  We mochten maandag om 8 uur de brief op komen halen. Ik was zo blij dat het na zo’n stressvolle week dan toch nog goed zou komen! Echt, ik was weer helemaal vrolijk.

Maar karma was het er blijkbaar niet mee eens en dacht: Sarah vrolijk? Dat willen we niet hebben! Wat zullen we nu eens met haar gaan doen? Dat werd duidelijk toen ik midden in de nacht wakker werd met ontzettende pijn in mijn linkerarm, echt ik kon er niets meer mee. Dus op naar de dokterspost, daar bleek dat ik een ontsteking in mijn spier had en kreeg ik ontstekingsremmers, pijnstillers en het advies mijn linkerarm rust te geven. Is dat even leuk als je linkshandig bent, je koffers nog in moet pakken en de dag erna alleen naar Mexico reist!

Blijkbaar was dat nog niet genoeg. Zoals jullie weten, ging mijn visum aanvraag niet heel vloeiend en moesten wij dus maandagmorgen naar Den Haag voor de brief en het visum. In alle vroegte wilden mijn moeder en ik dus weg gaan, bleek er ijzel te zijn en het dus heel gevaarlijk te zijn op de weg. We besloten toch maar te gaan, omdat het visum zo  belangrijk was. Dus wij de brief opgehaald en naar de ambassade gegaan, werd het visum alsnog afgekeurd omdat de brief niet goed was. Wij hadden dus ons leven geriskeerd voor.. NIKS!

Nou, wij terug naar huis.. Balend natuurlijk omdat het uiteindelijk niet geluk was met het visum. Thuis aangekomen hebben we snel een kopje koffie gedronken en mijn spullen gepakt om daarna naar Schiphol te gaan. Horen we in de auto dat er een bommelding op Schiphol was en de vertrekhallen ontruimt waren, nou ik moest echt lachen omdat ik echt niet kon geloven dat er zóveel dingen mis konden gaan in 1 dag.

Eenmaal aangekomen op Schiphol was het dus drama, overal marechaussee, politie en heel erg veel mensen. Gelukkig waren er mensen van de KLM aan het helpen en kon ik nog vrij makkelijk inchecken en achter de douane komen, waar trouwens ook nog een stuk was afgezet. Uiteindelijk was mijn vlucht ook nog eens een uur vertraagd, maar vergeleken met een hoop andere mensen viel dat heel erg mee en heb ik dus nog wel een beetje geluk gehad. 

Eenmaal aangekomen in Mexico ging alles gelukkig goed, dus ik hoop mijn portie slechte karma voorlopig gehad te hebben, haha.

Liefs, Sarah 

ENGLISH:

After a journey full of trouble, I finally arrived in México. Now you might think, trouble? What kind of trouble? Let me explain.

I’ll start out with the week in general. As you might know, I’ve had some problems with my visa application because of a letter. So I’ve been at home, calling and mailing people the entire week, I literally could not leave my house. On Saturday the letter I needed arrived in the Netherlands, but it wouldn’t be in my hometown before Tuesday. So my mom called the distribution center of DHL to see if we could pick it up somewhere before I left. The woman that we spoke to was really friendly and made it possible, I could pick up the letter Monday morning at 8 in The Hague. Seriously, you cannot believe how happy it made me that everything would still work out with the visa.

Obviously karma didn’t agree and thought: Sarah happy? That’s not something we want! What shall we do to her now? This became clear when I woke up in the middle of the night with a lot of pain in my left arm, I really couldn’t do anything with it and I had to go to the doctor. He said I had an inflammation in the muscle of my left arm, gave me medication and the advice to give my arm a lot of rest. Isn’t that just great news when you’re left handed, have to pack your bags and travel to México by yourself the next day? 

Apparently that wasn’t enough, because when my mom and I wanted to go to the distribution center the next day, we saw on the new that there had been a lot of accidents because of icy roads in the entire country and that it was dangerous to go on the roads. We decided to go anyway, because the visa was so important. So we picked up the letter and went to the embassy where they DENIED my visa. Apparently the letter wasn’t good enough. We had risked our lives for nothing!

So we went back home, of course in a really bad mood because it didn’t work out with the visa. We had a cup of coffee, got my bags and went to the airport. While we were on our way we heard there had been a bomb threat on the airport and the halls for departures were cleared out. At that moment I had to laugh sooo loud, I really couldn’t believe so much could go wrong in 1 day.

When we arrived, the airport was full of (military) police, a lot of people that couldn’t get to their flights and the bomb squad was on their way. Luckily for me there were people from the KLM helping out, so I could get checked-in and past the security quite easily. Because of the bomb threat my flight got delayed 1 hour, but compared to a lot of other people this wasn’t a lot. So I guess I had some luck there.

Once I got in the plane, everything went well. I didn’t crash in the Bermuda Triangle, didn’t have any problems at the airport and got to my house quite easily. So let’s hope karma is done with me for now.

Love, Sarah

PS. My house is really nice, and my roommates are so friendly! So far, so good. Today I will go buy some things for my room at a shopping thingy nearby, I'm really excited find out to what everything's like here! 

Bijna voorbij..

Ik kan niet geloven dat het bijna over is. Langzaam maar zeker gaat iedereen een beetje zijn spullen pakken en afscheid nemen. Het klinkt heel dramatisch, maar ik vind het echt heel erg. Je leert elkaar in een half jaar zo goed kennen, en dan is het ineens over.

Gelukkig heb ik nog bijna twee weken, en heb ik echt heel veel leuks gedaan de afgelopen tijd. Ik ben echt heel blij dat ik tijd heb om leuke dingen te doen voordat ik afscheid moet nemen van alles en iedereen hier.

De eerste week dat ik terug was in Spanje had ik het wel heel erg druk met school, had verslagen en presentaties (gelukkig geen examens) waarvoor ik best veel moest doen. Daar ben ik nu allemaal klaar mee, dus het is wachten op de cijfers! Van 3 vakken weet ik zeker dat ik het gehaald heb, en 1 vak is nog even afwachten, dus maar hopen op het beste.

Nou, daarna hoefde ik niet heel veel meer te doen, dus mijn dagen zijn nu vooral gevuld met dingen zoals koffie drinken met mijn vriendinnen, ’s avonds drankjes doen en partyen. Eigenlijk is dat ook alles wat ik tegenwoordig uitvoer, haha.

Afgelopen week hebben we afscheid genomen van Claudia, die moest alweer terug naar Duitsland dus dat was wel heel raar, omdat ik bijna altijd met haar was hier en ze nu ineens weg is.

Daarnaast hebben we zo’n voetbal wedstrijd gekeken (deze keer wist ik in welk doel ze moesten scoren, ik word nog eens een voetbal expert) en gisteren heb ik afscheid genomen van mijn lieve Spaanse klasgenoten. We hebben een dinner gehouden en het was echt heel erg gezellig! Ik zal ze echt missen.

Vanavond hebben we het ‘officiele’ afscheid van de Erasmus studenten, dus we gaan pizza eten en daarna uit geloof ik. Haha, ik ben tegenwoordig niet zo goed op de hoogte van wat er allemaal gebeurd, volgens mij maakt Spanje me minder control-freak, maar dat is wel iets goeds denk ik, haha.

En dan volgende week naar Marrakesh! Ik ben echt heel benieuwd hoe het daar is, en als iemand nog tips heeft, hoor ik het graag!

Nou zoals je ziet, niet heel veel boeiende/speciale dingen, maar ik dacht laat ik maar weer eens een teken van leven geven.

Liefs, Sarah

PS. Ik heb wel zin om jullie allemaal weer te zien hoor! 

Stress, stress, stress (& vakantie)

Nog maar een paar dagen en dan ben ik weer in Nederland, de tijd gaat echt veel te snel! Ik ben heel blij dat ik naar de kerstvakantie nog een maand in Spanje heb.

Afgelopen vrijdag had ik mijn Spaans examen, en in tegenstelling tot de vorige keer, had ik deze keer wel geleerd. (Al heb ik het grootste deel van mijn ‘leertijd’ besteed aan mijn schrift overschrijven, want die was echt niet netjes genoeg) Je wilt echt niet weten hoe erg ik in de stress zat voor dit examen, en dan vooral de mondeling.. Heb geen oog dicht gedaan de afgelopen week! Het examen bestaat uit schrijven, lezen, luisteren, grammatica en vocabulaire en een mondeling, en je hebt er 3,5 uur de tijd voor. Ik ga niet zeggen hoe het ging, maar ik maak me echt zorgen, want ik MOET hem gehaald hebben, anders heb ik een probleem. Morgen krijg ik de uitslag, dus allemaal voor me duimen!!

Daarnaast heb ik veel tijd besteed aan het stalken van de Mexicaanse Ambassade.. Ik ga natuurlijk stage lopen in Mexico (13 februari moet ik er al naartoe!) maar daarvoor heb ik een visum nodig, en ik snap echt de helft niet. Dus ik blijf ze maar mailen! Gelukkig zijn ze wel heel aardig, want ze geven me elke keer heel snel en goed antwoord. Nu maar hopen dat ik alle documenten die ik nodig heb in de kerstvakantie kan verzamelen en mijn aanvraag kan opsturen.

Wat heb ik verder gedaan de laatste tijd.. O ja, niet de afgelopen week, maar die week ervoor hadden we vakantie, dus toen ben ik naar Port Aventura geweest, dat is een soort het Disneyland van Spanje. Was echt heel leuk! In de attracties ging ik natuurlijk probleemloos, compleet kalm en zonder schietgebedjes of wat dan ook. Want zo ben ik. Nee, maar het was echt heel leuk en gezellig. Aan het eind van de dag was er ook nog een schaatsshow, parade en vuurwerk enzo, dus het was echt heel leuk!

De dag erna uit eten geweest met mijn huisgenootjes, was ook heel gezellig. En daarna was de voetbal wedstrijd van Barcelona tegen Madrid, die we hebben gekeken, en gelukkig won Barcelona, want daar waren we voor! (Al was ik het eerste kwartier het verkeerde team aan het aanmoedigen omdat ik niet wist wie wie was, werd niet heel erg gewaardeerd :p) Toen hebben we onze kerstboom neergezet (en de dag erna versie 2.0 gemaakt omdat hij wat kaal was) wat echt heel grappig was, maar je had erbij moeten zijn. Dus ik heb me wel vermaakt!

Dit weekend hadden we op vrijdag een feestje en gingen we daarna uit, alleen toen we onderweg waren ging ik door mijn enkel, en het deed nogal zeer, dus ik kon niet dansen en toen ben ik maar naar huis gegaan. Gisteren was de verjaardag van een van mijn huisgenootjes en van een andere vriendin van me. Dus eerst ben ik naar de tascas geweest, en daarna ging ik naar het feestje van die vriendin, was ook gezellig!

Nou, zoals je ziet heb ik het best wel druk gehad, maar niet echt bijzonder interessante dingen haha. Ik hoop dat bij jullie ook alles goed gaat! Niet vergeten voor me te duimen hè ;)

Liefs, Sarah

Ik leef nog!

Na veel klachten te hebben gekregen over de tja.. levenloze status van mijn blog, heb ik besloten toch maar weer eens wat te schrijven. En wat zou daar een beter tijdstip voor zijn dan de dag voordat je 3 miljoen dingen moet inleveren?

Weet je wat het ‘m een beetje was, ik heb het echt heel erg druk gehad de laatste tijd, en dan wilde ik gaan schrijven over wat ik gedaan had, maar dan ging ik alweer wat nieuws doen en dacht ik tja, dan kan ik beter daarna een blog schrijven. Dat bleef zo doorgaan en ondertussen zijn we twee maanden verder. Wat heb ik dan allemaal gedaan de laatste tijd? Ik zal een soort van samenvatting proberen te maken, anders word het helemaal zo’n eindeloos verhaal.

Halverwege oktober kwam het hele gezin een weekje langs in Castellón, dus ik heb ze zo veel mogelijk proberen laten zien. We hebben paella gegeten met sangría, zijn naar tapas bars geweest, ik heb natuurlijk Castellón, de universiteit en mijn huis laten zien en we zijn nog een dagje naar de Ciudad de las Artes y las Ciencias  in Valencia geweest.

Toen ze weer weggingen waren mijn ouders wel een beetje bang dat ze me alleen achter lieten en dat ik misschien wel een beetje eenzaam zou zijn, wat uiteraard niet het geval was. Want het weekend erna ging ik naar Salamanca, een stad meer in het noordwesten van Spanje, google maar! En echt, dat was zó geweldig! De stad is supermooi en heeft echt iets weg van een sprookjes stad, ik heb het er heel erg naar mijn zin gehad en het was de lange reis zeker waard.

En voor de mensen die nog steeds denken dat dit een grote vakantie is.. Ik moet ook hard werken voor school hoor, heb het best wel druk! Zo ziet het er misschien wel niet uit als je naar mijn foto’s kijkt, maar ik houd natuurlijk geen hele fotoshoots terwijl ik huiswerk aan het maken ben.

Het weekend na Salamanca hadden we een ‘after-halloween party’, wat ook echt heel erg grappig was! 

Het weekend erna moest ik even terug naar Nederland, voor wat minder leuke redenen.. Al vond ik het wel fijn om mijn familie, donna en natuurlijk lieve Daantje weer eens te zien.

Sindsdien is er eigenlijk niet meer zoveel gebeurd. November is een hele drukke maand voor school, ik heb veel presentaties, mini-examens en reports die ik in moet leveren. En aangezien mijn Spaans ook nog niet is om over naar huis te schrijven kost het allemaal best veel tijd.

Het weer is hier trouwens wel een stuk beter dan in Nederland, haha. Ik moet wel bijna elke dag een poncho aan, maar ik heb nog nooit mijn winterjas ofzo aangehoeven (muahaha).

Nou, nu moet ik toch maar eens verder gaan aan mijn werk. Ik hoop dat jullie ’t leuk vonden te lezen wat ik zoal heb gedaan, en ik zal proberen gauw weer wat te schrijven!

Liefs!

PS. O&O, ik zal jullie mailen als ik weer een nieuwe blog schrijf, dan hoeven jullie niet elke dag te kijken :)

Ik kan geen titel verzinnen.

Pff.. nu heb ik echt belachelijk lang niks meer geschreven! Ik wilde woensdag wat schrijven, omdat ik donderdag mijn Spaans examen had (je bent koningin van het vertonen van studieontwijkend gedrag, of je bent het niet). Maar toen dacht ik, nee Sarah, je moet maar eens gewoon op tijd gaan leren (en besloot ik naar de kapper te gaan).

Nou, allereerst het avontuur van inentingen krijgen hier. Zoals de meeste van jullie denk ik wel weten, moest ik inentingen hebben voor Mexico, hepatitis moest ik na een maand (hier dus) herhalen. Ik had dus ergens een afspraak gemaakt en ik wist de naam van het plein, maar ik had geen idee welk gebouw het was. Gelukkig was ik een half uur te vroeg en zou ik ruim op tijd zijn. Dacht ik. Nadat ik in een bankgebouw, verzekeringsgebouw, drogist en apotheek was geweest besloot ik het maar eens aan iemand te gaan vragen, 10 mensen later snapte iemand eindelijk wat ik probeerde te zeggen en moest ik dus in een ministerie gebouw zijn. Nou, nadat ik door een halve douane heen was gegaan en een vragenlijst had ingevuld, kwam ik net op tijd aan en was ik gelijk aan de beurt. Dus ik ging daar doodleuk zitten, en ze vroeg of ik de inentingen bij me had. Ehh.. nee? Blijkt dus dat je daar eerst bij de dokter om een recept voor de vaccinatie moet krijgen, vervolgens dat bij de apotheek kopen en ophalen en daarna je pas ingeënt kunt worden. Gelukkig kon zij me ook een recept geven en  als ik binnen drie kwartier terug was kon ze mij nog de inentingen geven. Dus ik naar de apotheek, bleken ze het niet te hebben. Naar de volgende apotheek, hadden ze het ook niet, en de volgende, ook niet! Uiteindelijk ben ik in 10 apotheken geweest, en nergens hadden ze het! Toen was mijn tijd op en heb ik de hoop maar opgegeven. Ik ga het maandag maar weer proberen. Wish me luck!

Voorderest ben ik vorige week zaterdag naar Peñíscola geweest, echt een hele mooie stad op een berg aan de zee, met een kasteel (en een martelkamer!) echt als je ooit hier in de buurt bent moet je daarheen gaan.

Verder had ik dus donderdag mijn Spaans examen en dat ging echt heel slecht. Het luisteren en schrijven ging nog wel aardig, maar de grammatica en de mondeling waren tegelijkertijd (je werd uit de klas gehaald voor de mondeling) en ik was zo zenuwachtig! Ik kon me helemaal niet concentreren op het examen, en heb dus heel veel domme fouten gemaakt. De mondeling ging nog slechter, want ik heb alleen maar in de tegenwoordige tijd gepraat, terwijl het juist belangrijk was dat je liet zien dat je in de verleden tijd kan praten. Maarja, nu kan ik er niks meer aan veranderen.. Maandag krijg ik de uitslag en ik heb nog een heel klein beetje hoop dat ik het kan hebben gehaald, maar ik verwacht van niet. Wat wel heel erg balen is, want dan krijg ik dus ook mijn studiepunten voor de taalcursus niet.

Op school gaat het nu gelukkig wel wat beter, ik begin al een beetje in grote lijnen te snappen waar de leraren het over hebben en het is ook al wat leuker in de klas. Mijn groepje is echt superaardig! Dus daar ben ik wel blij mee.

Morgen gaan we naar Benicassim, want ook al zijn we daar al heel vaak naar het strand geweest, we hebben de stad zelf nog nooit gezien.

Ah, en woensdag is er een nationale feestdag in Spanje, dus ik ben benieuwd!

Liefs, Sarah

De eerste dagen les..

Vorige week dinsdag  zijn mijn normale lessen begonnen, en het is nog een grotere ramp dan ik had verwacht.

Ten eerste zit ik echt superlang op school, elke dag begin ik om 9 uur, waarvan twee keer tot 21. Nou, daarna ben je kapot hoor. En daarnaast snap ik ook nog eens niks van wat er gezegd word.

Afgelopen woensdag had ik het echt helemaal gehad (dinsdag en woensdag zit ik van 9 – 21 op school). Ik was zó moe, en ik snapte letterlijk niks van wat er werd gezegd in de lessen. Ik had een les die 2 uur duurde, en in die 2 uur verstond ik alleen het woord examen. Uiteindelijk bleek dat we niet eens een examen hebben voor dat vak. Maar weet je hoe frustrerend het is, als je 2! uur naar iemand aan het luisteren bent, en je maar 1 woord verstaat? Geloof me, dat is heel frustrerend. Woensdagavond vroeg ik mezelf dan ook echt af waar ik aan was begonnen, en ik niet beter naar een Engelstalig land had kunnen gaan..

Tot vrijdag praatte ook niemand in de klassen tegen me, wat opzich wel logisch was, aangezien ik ook niks tegen hun zei. Maar toen had ik vrijdag een les waarbij de lerares iedereen ineens een blaadje gaf. Ik snapte natuurlijk weer eens niet wat de bedoeling was, dus ik vroeg aan de jongen achter me, wat moeten we doen? Hij vertelde me dat we onze motivaties voor het kiezen van deze klas en wat we dachten eraan te hebben in de toekomst moesten opschrijven en dat vervolgens moesten presenteren aan de klas. Dus ik zei met grote ogen: NU?! En hij antwoordde: ja. Nou, serieus, ik dacht ik moet maken dat ik hier wegkom, want dit gaat nooit goed. En hoe dichter we bij mij kwamen (ze gaf mensen in een rij van achter naar voren de beurt) hoe harder mijn hart ging kloppen en hoe meer ik eruit begon te zien als zo’n hertje dat in de koplampen van een auto kijkt. Uiteindelijk was ik dus aan de beurt en gelukkig zei die lerares dat ik een Erasmus studente was en dat ze dus een beetje geduld met me moesten hebben. Nou, ik mijn 5 zinnetjes voorlezen en gelukkig was mijn klas echt heel aardig, want ze keken me allemaal zo bemoedigend aan en zaten van ooh.. dat ging nog best wel goed! Wat natuurlijk niet zo was, maar wel lief dat ze het zeiden. En later vroegen ook een paar meisjes of ik bij hun in het groepje wilde (bij deze les moeten we in groepjes werken) dus uiteindelijk was ik wel opgelucht dat de mensen bij wie ik in de klas zit in ieder geval aardig zijn.

Pff..  maar wat was ik blij toen het 5 uur was en ik klaar was met school voor die week. 

Het weekend was wel leuk! Zaterdag had ik een excursie naar Villafamés, een heel schattig oud stadje met zo’n ruine-kasteel in de buurt van Castellón. Alleen was ik mijn camera vergeten, dus heb ik geen foto’s kunnen maken. En zondag.. heb ik een poging gedaan tot huiswerk maken, wat ook een rampenplan was, aangezien ik alle tekst heb moeten vertalen en het toen nog steeds niet snapte.

Het is hier over het algemeen echt superleuk, de mensen zijn aardig en behulpzaam en ik maak veel leuke dingen mee. Maar het moet wel gauw wat beter gaan met de taal, want ik vind het echt enorm frustrerend. Nou, ik hou er weer mee op, want mijn volgende les begint bijna.

Liefs,

Sarah

ps. volgende keer ben ik weer positief! :) 

Montanejos en Rubielos de Mora

Gisteren ben ik met een excursie naar Montanejos en Rubielos de Mora geweest. Serieus, het was een van de leukste dagen ooit!

‘s Morgens om 10 uur verzamelden bij de bus en vertrokken we naar Montanejos. Dat is een plek ergens in de bergen met een mooie, superheldere rivier die in de winter heel warm schijnt te zijn (nou dat voelde nu mooi niet zo!). Daar ging ik op mijn dooie gemakje zwemmen,. Totdat ik de eerste groep vissen zag, toen had ik ineens een vaart! :p Even serieus, die vissen waren groot!

Nou,  na ongeveer 2 uur gingen we daar weer weg, naar een dorpje toe waar we paella gingen eten. Dat was ook echt heel leuk en gezellig! Vooraf hadden we een Valenciaanse salade, toen paella en daarna nog toetje, dus je kunt je voorstellen dat we aardig vol zaten, haha. Na het eten zijn we weer terug gegaan naar de bus en op naar de volgende bestemming: Rubielos de Mora.

In Rubielos de Mora zouden we zo’n gids door de stad krijgen, omdat het zo’n rijke stad is waar vroeger (in de 16e eeuw enzo) allemaal belangrijke, rijke mensen woonden. Nou, de tour was opzich wel grappig. Maar we hadden toen we aankwamen al gezien dat iedereen van de stad in het groen gekleed was en er ontzettend veel herrie was. Toen we op een gegeven moment op een plein  aankwamen, kwam er een enorme groep mensen aan, “de stoet”  laat maar zeggen..

En in plaats van dat ze ons weg wilden hebben, mochten we met ze mee feesten, echt het was zo cool! We gingen met ze mee dansen en herrie maken (tja zingen kun je het niet noemen, en al helemaal niet als je geen Spaans kan), serieus ik kan echt niet beschrijven hoe bijzonder en onverwacht het was!

Op een gegeven moment liep dus ook onze hele planning in het water en besloten we door te gaan met het feest.. Dat ging dus verder met stierenvechten, wat ik wel even slikken vond, omdat ik er eigenlijk best wel op tegen ben. Maar aan de andere kant was dit ook wel echt een unieke kans, want wanneer maak je nou zoiets mee? Toen zijn we dus meegegaan naar het stadion, waar na een paar minuten het stierenvechten begon..

Eerlijk gezegd viel het me nog mee, want vergeleken met het “echte”  stierenvechten was het aardig diervriendelijk. Behalve het ontzettend desorienteren en opjagen, deden ze het geen pijn. En ik moet zeggen, de sfeer in zo’n stadion is ook echt heel bijzonder, je merkt echt dat het een onderdeel van de Spaanse cultuur is.

Na het stierenvechten moesten we weer naar de bus en gingen we terug naar Castellón. Volgens mij was iedereen doodmoe, maar we hebben nog steeds enthousiast Spaanse kinderliedjes gezongen! Toen ik thuiskwam heb ik nog gezellig wat gedronken met Claudia en de meisjes waarmee ik woon, maar wat was ik blij toen ik uiteindelijk in bed lag!

Nou, ik hoop dat ik een beetje heb kunnen omschreven hoe een geweldige dag het was, en ik hoop dat het bij jullie ook allemaal goed gaat. Ik hoorde trouwens dat veel mensen geen comment kunnen achterlaten, eerlijk gezegd weet ik niet waaraan het zou kunnen liggen, dus als je wilt, kun je ook gewoon op facebook of hyves iets achterlaten, of gewoon naar me mailen. Want ik vind het wel leuk om wat te horen! :) Als je mijn e-mail adres niet hebt, moet je me ook maar even een berichtje sturen, of aan iemand vragen die hem wel heeft, want ik zet het liever niet hier neer.

Nou, bedankt voor het lezen!! Ik ga nu naar bed, want ik moet morgen weer naar Valencia. Ooh, ik heb het zo slecht. 

Liefs,

Sarah